раздушы́ць

1. zerdrücken vt, zerquétschen vt, zermáhlen vt; überfáhren* vt (пераехаць);

раздушы́ць наго́ю zertréten* vt;

2. (задушыць) erdrücken vt;

3. перан. разм. (нанесці паражэнне) zerschméttern vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

раздаві́ць гл. раздушыць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разду́шваць гл. раздушыць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

zerdrücken vt расці́снуць, раздушы́ць;

éine Träne ~ праслязі́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zerquétschen vt

1) расці́снуць, раздушы́ць; перан. раздаві́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zerknírschen vt

раздушы́ць (што-н. з хрустам); перан. раздаві́ць, зні́шчыць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

knícken

1. vt

1) надло́мваць; разло́мваць;

éinen Bógen Papíer ~ злажы́ць ліст папе́ры

2) расці́снуць, раздушы́ць (насякомае)

3) прыгнята́ць, надло́мваць (маральна);

er ist ganz gekníckt ён зусі́м прыгне́чаны;

sein Mut ist gekníckt ён упа́ў ду́хам

2. vi падгіна́цца, падло́мвацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)