піруэ́т м. Pirouette [pi´rwɛtə] f -, -n;

рабі́ць піруэ́ты pirouettíeren [pirwɛ-] vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Pirouétte [piru-] f -, -n піруэ́т, паваро́т наўко́ла

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)