пужа́ць

1. schrécken vt, erschrécken vt;

2. (пагражаць) dróhen vi (каго-н. D);

3. (успуджваць) áufschrecken vt, áufscheuchen vt (птушак)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пу́дзіць гл. пужаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

beängstigen vt пужа́ць, непако́іць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

intimidate

[ɪnˈtɪmɪdeɪt]

v.t.

1) пало́хаць, пужа́ць

2) запало́хваць; застра́шваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

scare

[sker]

v.t.

пало́хаць; пужа́ць (жывёліну); ляка́ць

to become scared — зьляка́цца, спало́хацца; спужа́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

frighten

[ˈfraɪtən]

1.

v.t.

1) пало́хаць; пужа́ць (жывёліну)

2) адпу́жваць

2.

v.i.

пало́хацца, пужа́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ängstigen

1. vt пужа́ць, пало́хаць

2. ~, sich бая́цца (каго-н., чаго-н.); трыво́жыцца (за каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

entsétzen II

1. vt пужа́ць, пало́хаць, прыво́дзіць у жах

2. ~, sich (über A, vor D) жаха́цца (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schrécken

1. vt

1) пужа́ць, пало́хаць;

j-n mit Dróhungen ~ пагража́ць каму́-н.

2) тэх. ху́тка ахало́джваць;

Éier ~ аблі́ць хало́днай вадо́й зва́раныя я́йкі

2.* vi (s) (vor D) (с)пужа́цца (каго-н., чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)