прыся́жны

1. юрыд. Éides-; veréidigt;

2. у знач. наз. м. юрыд. Geschwórene (sub) m -n, -n;

суд прыся́жных Geschwórenengericht n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Geschwórne, Geschwórene sub m, f -n, -n прыся́жны, засяда́цель

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

juror

[ˈdʒʊrər]

n.

1) прыся́жны -ага, прыся́глы -ага m., прысяжна́я, прыся́глая f.

2) ся́бра журы́

3) чалаве́к, які́ прысягну́ў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

засяда́цель м. (лаўнік) Béisitzer m -s, -; Schöffe m -n, -n;

наро́дны засяда́цель юрыд. Schöffe m;

прыся́жны засяда́цель Geschwórene (sub) m -n, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)