Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Verbum
анлайнавы слоўнікUnterhándlung
1) перагаво́ры, перамо́вы;
~en éinleiten пача́ць перагаво́ры;
die ~en stóppen
2) пасрэ́дніцтва
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
suppress
1) душы́ць (паўста́ньне, бунт)
2) стры́мваць (зяха́ньне, плач)
3) прытры́мваць, прыпыня́ць
4) стры́мваць, спыня́ць
5) зато́йваць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
stóppen
1.
1) спыні́ць,
den Lohn ~ замаро́жваць зарабо́тную пла́ту
2) засяка́ць час (секундамерам)
2.
mítten im Satz ~ спыні́цца на паўсло́ве
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
suspend
v.
1) падве́шваць
2) спыня́ць, прыпыня́ць
3) прыпыня́ць часо́ва, адклада́ць
4) часо́ва звальня́ць (з паса́ды); часо́ва выключа́ць
5) стры́мваць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
break
Ibroke or Archaic brake, broken
1.1) разьбіва́ць; лама́ць, рва́ць (ні́тку)
2) разьме́ньваць (гро́шы)
3) шко́дзіць, лама́ць
4) паруша́ць, не датры́мваць
5) зьмянша́ць, аслабля́ць, разьбіва́ць
6) спыня́ць, перапыня́ць, перарыва́ць; перабіва́ць
7) уцяка́ць, вырыва́цца, вызваля́цца
8) прывуча́ць; аб’яжджа́ць; асво́йваць
9) бі́ць
10) каза́ць, паведамля́ць
11) расшыфро́ўваць; разьбіра́ць; разьвя́зваць
12) руйнава́ць
2.1) трэ́скацца, разьбіва́цца, расшчапля́цца
2) вырыва́цца (з вастро́гу); прабіва́цца, прарыва́цца
3) рапто́ўна зрыва́цца, выбуха́ць
4) зало́мвацца
5) банкрутава́ць
3.1) прары́ў -ву
2) злама́ньне, пабіцьцё, расшчапле́ньне
3) уцёкі
4)
а) рапто́ўная пераме́на, зьме́на
б) пача́так дня, сьвіта́ньне
5) перапы́нак -ку
6) наго́да
7) рапто́ўнае зьніжэ́ньне цэ́наў
8)
а) пусты́ радо́к памі́ж пара́графамі
б) шматкро́п’е
•
- break away
- break down
- break in
- break into
- break loose
- break off
- break out
- break up with
- break with
- break with the past
- fever broke
- frost breaks
- The day is breaking
II1) пусты́ воз для аб’яжджа́ньня маладо́га каня́
2) бры́чка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
tun
1.
1) рабі́ць, выко́нваць;
nichts ~ нічо́га не рабі́ць;
sein Möglichstes [sein Béstes] ~ зрабі́ць усё магчы́мае;
geságt – getán! ска́зана – зро́блена!
2) зрабі́ць, даста́віць, прычыні́ць;
3) пакла́сці (што
Salz in die Súppe ~ пасалі́ць суп
4):
Ábbitte ~ прасі́ць прабачэ́ння;
Dienst ~ дзяжу́рыць;
séine Pflicht ~ выко́нваць свой абавя́зак;
éiner Sáche (
Éinblick in
5):
zu ~ háben быць заня́тым;
er hat álle Hände (voll) zu ~ у яго́ спраў па са́мае го́рла;
es mit
ich hábe damít nichts zu ~ я не ма́ю да гэ́тага ніцкага дачыне́ння, гэ́та мяне́ не ты́чыцца
6):
des Gúten zu viel ~ перабо́льшваць;
lésen tut er óhne Brílle ён чыта́е без акуля́раў
2.
1):
es ist ihm sehr darúm zu ~ ён ве́льмі хо́ча…, яму́ гэ́та ве́льмі ва́жна…;
es ist ihm nicht ums Geld zu ~ гро́шы яго́ не ціка́вяць, для яго́ спра́ва не ў граша́х
2):
böse ~ прытвары́цца [прыкі́нуцца] сярдзі́тым;
tu nicht so! не прыкі́двайся;
tu nicht so beléidigt не разы́грывай з сябе́ пакрыўджанага
3):
es tut mir Leid мне шкада́;
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)