tun
1.
1) рабі́ць, выко́нваць;
nichts ~ нічо́га не рабі́ць;
sein Möglichstes [sein Béstes] ~ зрабі́ць усё магчы́мае;
geságt – getán! ска́зана – зро́блена!
2) зрабі́ць, даста́віць, прычыні́ць;
3) пакла́сці (што
Salz in die Súppe ~ пасалі́ць суп
4):
Ábbitte ~ прасі́ць прабачэ́ння;
Dienst ~ дзяжу́рыць;
séine Pflicht ~ выко́нваць свой абавя́зак;
éiner Sáche (
Éinblick in
5):
zu ~ háben быць заня́тым;
er hat álle Hände (voll) zu ~ у яго́ спраў па са́мае го́рла;
es mit
ich hábe damít nichts zu ~ я не ма́ю да гэ́тага ніцкага дачыне́ння, гэ́та мяне́ не ты́чыцца
6):
des Gúten zu viel ~ перабо́льшваць;
lésen tut er óhne Brílle ён чыта́е без акуля́раў
2.
1):
es ist ihm sehr darúm zu ~ ён ве́льмі хо́ча…, яму́ гэ́та ве́льмі ва́жна…;
es ist ihm nicht ums Geld zu ~ гро́шы яго́ не ціка́вяць, для яго́ спра́ва не ў граша́х
2):
böse ~ прытвары́цца [прыкі́нуцца] сярдзі́тым;
tu nicht so! не прыкі́двайся;
tu nicht so beléidigt не разы́грывай з сябе́ пакрыўджанага
3):
es tut mir Leid мне шкада́;
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)