Verbum

закало́ць

1. erstéchen* vt;

2. (жывёлу) ábstechen* vt;

3. (шпількай) (zú)stécken vt; ánstecken vt, áufstecken vt (прыкалоць);

закало́ць валасы́ sich (D) das Haar áufstecken;

4. безас.:

у яго́ закало́ла ў баку́ er bekám Séitenstechen

падкало́ць, падко́лваць

1. (прыкалоць) von únten stécken; von únten áufstecken (вопратку);

падкало́ць валасы [падо́л] die Háare [den Saum des Kléides] áufstecken;

2. (прымацаваць) ánheften vt;

падкало́ць кашто́ўныя папе́ры [характары́стыку] да спра́вы Wértpapiere [éine Beúrteilung] an die Ákte ánheften;

3. перан. разм. (сказаць што-н. з’едлівае) áufziehen* vt, an éiner empfíndlichen Stélle tréffen*