закало́ць

1. erstéchen* vt;

2. (жывёлу) ábstechen* vt;

3. (шпількай) (zú)stécken vt; ánstecken vt, áufstecken vt (прыкалоць);

закало́ць валасы́ sich (D) das Haar áufstecken;

4. безас.:

у яго́ закало́ла ў баку́ er bekám Séitenstechen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)