прызнача́ць, прызна́чыць

1. (вызначыць) bestímmen vt, féstsetzen vt; áussetzen vt (пенсію і г. д.);

прызнача́ць штраф éine Stráfe [ein Búßgeld] áuferlegen (каму-н. D);

прызнача́ць пасяджэ́нне éine Sítzung ánberaumen;

прызнача́ць пасяджэ́нне на ве́чар die Sítzung auf den Ábend légen;

2. (на пасаду) ernénnen* vt, éinsetzen vt, bestímmen vt;

3. (лякарства, лячэнне) vórschreiben* vt, ánordnen vt; verschréiben* vt (прапісаць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

vorhérbestimmen vt прадвызнача́ць, прызнача́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánberaumen vt вызнача́ць, прызнача́ць (тэрмін)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

reassign

[,ri:əˈsaɪn]

v.t.

прызнача́ць на і́ншае ме́сца, пераво́дзіць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bevórmunden vt

1) апекава́ць

2) прызнача́ць апекуна́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

depute

[dɪˈpju:t]

v.t.

1) прызнача́ць сваі́м наме́сьнікам

2) дэлегава́ць, даруча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

áusersehen* vt, áuserwählen vt

1) выбіра́ць (сабе)

2) прызнача́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nominate

[ˈnɑ:mɪneɪt]

v.t.

1) выстаўля́ць, вылуча́ць, прапанава́ць кандыда́та (на вы́барах)

2) прызнача́ць на паса́ду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

consign

[kənˈsaɪn]

v.t.

1) аддава́ць пад апе́ку; даруча́ць

2) прызнача́ць

3) дастача́ць, перасыла́ць, пасыла́ць (тава́р)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

installíeren vt

1) прызнача́ць на паса́ду

2) тэх. устана́ўліваць (машыну); манці́раваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)