прызнача́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прызнача́ю прызнача́ем
2-я ас. прызнача́еш прызнача́еце
3-я ас. прызнача́е прызнача́юць
Прошлы час
м. прызнача́ў прызнача́лі
ж. прызнача́ла
н. прызнача́ла
Загадны лад
2-я ас. прызнача́й прызнача́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прызнача́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прызнача́ць несов.

1. в разн. знач. назнача́ть;

2. (устанавливать) назнача́ть, определя́ть; (намечать для какой-л. цели — ещё) предназнача́ть;

3. предназнача́ть, угота́вливать, уготовля́ть; предопределя́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прызнача́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прызначыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прызнача́ць, прызна́чыць

1. (вызначыць) bestímmen vt, féstsetzen vt; áussetzen vt (пенсію і г. д.);

прызнача́ць штраф éine Stráfe [ein Búßgeld] áuferlegen (каму-н. D);

прызнача́ць пасяджэ́нне éine Sítzung ánberaumen;

прызнача́ць пасяджэ́нне на ве́чар die Sítzung auf den Ábend légen;

2. (на пасаду) ernénnen* vt, éinsetzen vt, bestímmen vt;

3. (лякарства, лячэнне) vórschreiben* vt, ánordnen vt; verschréiben* vt (прапісаць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прызна́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак.

1. каго-што. Загадзя намеціць для якой-н. мэты, патрэбы.

П. участак для забудовы.

2. каго (што). Паставіць на якую-н. пасаду, работу.

П. брыгадзірам.

3. што. Намеціць, вырашыць зрабіць; устанавіць.

П. сустрэчу.

П. сход на сямнаццаць гадзін.

П. пенсію.

|| незак. прызнача́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. прызначэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прызнача́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да прызначаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прызна́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прызна́чу прызна́чым
2-я ас. прызна́чыш прызна́чыце
3-я ас. прызна́чыць прызна́чаць
Прошлы час
м. прызна́чыў прызна́чылі
ж. прызна́чыла
н. прызна́чыла
Загадны лад
2-я ас. прызна́ч прызна́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час прызна́чыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

предназнача́ть несов. прызнача́ць; (судить) судзі́ць; см. предназна́чить;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

угото́влять несов., книжн. падрыхто́ўваць, нарыхто́ўваць; (предназначать) прызнача́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

угота́вливать несов., книжн. падрыхто́ўваць, нарыхто́ўваць, рыхтава́ць; (предназначать) прызнача́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)