прывы́чка ж. разм. Gewóhnheit f -, -en, Ángewohnheit f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Únsitte f -, -n ке́пская прывы́чка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

habitude

[ˈhæbɪtu:d]

n.

1) уласьці́васьць, асаблі́васьць f.

2) звы́чка, прывы́чка f., на́вык -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

звы́чай м.

1. Brauch m -(e)s, Bräuche, Sítte f -, -n;

2. (прывычка) Gewóhnheit f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шко́дны schädlich, schádenbringend;

шко́дная вытво́рчасць gesúndheitsschädlicher Betríeb;

шко́дная прывы́чка éine schädliche Gewóhnheit;

шко́днае рэ́чыва Schádstoff m -(e)s, -e, schädlicher Stoff

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

звы́чка ж.

1. (прывычка) Gewóhnheit f -, -en; Ángewohnheit f -, -en; Maníeren pl (манеры);

2. разм. (звычай, традыцыя) Brauch m -(e)s, Bräuche; Sítte f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Gewóhnheit f -, -en прывы́чка, звы́чка; звы́чай;

aus ~ па прывы́чцы;

zur ~ wérden стаць прывы́чкай [звы́чкай];

von séiner ~ ábgehen* адмо́віцца ад сваёй прывы́чкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wont

[wɔnt]

1.

adj.

прызвыча́ены

He was wont to read the paper at breakfast — Ён прывы́к чыта́ць газэ́ту за сьняда́ньнем

2.

n.

прывы́чка, звы́чка f.

He rose early, as was his wont — Ён уста́ў ра́на, як і было́ яго́ звы́чкай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Gebráuch m -(e)s, -br)äuche

1) ужыва́нне, ужы́так, карыста́нне, прымяне́нне;

von etw. ~ máchen ужыва́ць, выкарысто́ўваць (што-н.);

áußer ~ sétzen зняць [вы́ключыць] з ужыва́ння;

áußer ~ sein не ўжыва́цца

2) звы́чай, прывы́чка; абра́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

habit

I [ˈhæbɪt]

n.

1) звы́чка, прывы́чка f., звы́чай -ю m.

the habit of smoking — звы́чка куры́ць

2) Biol. спо́саб ро́сту й разьвіцьця́ жывёліны ці расьлі́ны

a plant of trailing habit — сьце́лістая расьлі́на

II [ˈhæbɪt]

1.

n.

а) мана́ская ра́са

to take the habit — пастры́гчыся ў мана́хі, мана́шкі

б) амазо́нка (да́мскі гарніту́р для язды́ на ко́нях)

в) Archaic адзе́ньне n., убо́р -у m.

2.

v.t.

апрана́ць, адзява́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)