adjective

[ˈædʒɪktɪv]

1.

n. Gram.

прыме́тнік -а m.

2.

adj.

1) прыме́тнікавы, ужы́ты як прыме́тнік

2) зале́жны, несамасто́йны

3) Law працэду́рны, дапамо́жны

4) нетрыва́лы, без замацава́льніка (пра фа́рбу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кабіне́т м.

1. Árbeitszimmer n -s, -; Büró n -s, -s; Ámtszimmer n (ва ўстанове), n Chéfzimmer [ʃɛf-] n (начальніка); Fáchzimmer n (у школе);

біялагі́чны кабіне́т Biologíeraum m -(e)s, -räume;

2. (склад міністраў) Kabinétt n;

фарм.(ір)ава́нне кабіне́та Kabinéttsbildung f -;

адста́ўка кабіне́та der Rücktritt des Kabinétts;

3. (прыёмная ўрача) Spréchzimmer n; Behándlungszimmer n (працэдурны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)