працэду́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. працэду́рны працэду́рная працэду́рнае працэду́рныя
Р. працэду́рнага працэду́рнай
працэду́рнае		 працэду́рнага працэду́рных
Д. працэду́рнаму працэду́рнай працэду́рнаму працэду́рным
В. працэду́рны (неадуш.)
працэду́рнага (адуш.)		 працэду́рную працэду́рнае працэду́рныя (неадуш.)
працэду́рных (адуш.)
Т. працэду́рным працэду́рнай
працэду́рнаю		 працэду́рным працэду́рнымі
М. працэду́рным працэду́рнай працэду́рным працэду́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

працэду́рны процеду́рный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

працэду́рны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да працэдуры (у 1 знач.); звязаны з афіцыйнай працэдурай чаго‑н. Працэдурныя пытанні. Працэдурныя правілы. Працэдурная камісія.

2. Які мае адносіны да працэдуры (у 2 знач.); прызначаны для выканання працэдур. Працэдурны кабінет. Працэдурная сястра. // у знач. наз. працэду́рная, ‑ай, ж. Кабінет, у якім робяцца працэдуры (у 2 знач.). У той вечар яны доўга раіліся ў працэдурнай. Лысы, Сцяпан Андрэевіч, Раіса Сяргееўна, Вася Адзінец і яшчэ тры ці чатыры незнаёмыя мужчыны. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

працэду́ра, -ы, мн. -ы, -ду́р, ж.

1. Афіцыйны парадак дзеянняў, выканання, абмеркавання чаго-н. (кніжн.).

П. падпісання дагавора.

2. звычайна мн. Асобны працэс лячэння (напр., ванна, кампрэс і пад.), загартоўвання, гігіены цела.

Хадзіць у паліклініку на працэдуры.

Водныя працэдуры.

|| прым. працэду́рны, -ая, -ае.

П. кабінет.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

процеду́рный працэду́рны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zabiegowy

мед. працэдурны;

gabinet zabiegowy — працэдурны кабінет

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zabiegówka

ж. разм. працэдурны кабінет

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

adjective

[ˈædʒɪktɪv]

1.

n. Gram.

прыме́тнік -а m.

2.

adj.

1) прыме́тнікавы, ужы́ты як прыме́тнік

2) зале́жны, несамасто́йны

3) Law працэду́рны, дапамо́жны

4) нетрыва́лы, без замацава́льніка (пра фа́рбу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кабіне́т м.

1. Árbeitszimmer n -s, -; Büró n -s, -s; Ámtszimmer n (ва ўстанове), n Chéfzimmer [ʃɛf-] n (начальніка); Fáchzimmer n (у школе);

біялагі́чны кабіне́т Biologíeraum m -(e)s, -räume;

2. (склад міністраў) Kabinétt n;

фарм.(ір)ава́нне кабіне́та Kabinéttsbildung f -;

адста́ўка кабіне́та der Rücktritt des Kabinétts;

3. (прыёмная ўрача) Spréchzimmer n; Behándlungszimmer n (працэдурны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)