праміна́ць, праміну́ць

1. (пра час) verflíeßen* vi (s), vergéhen* vi (s), verflíegen* vi (s);

2. (прайсці міма) vorübergehen* vi (s);

3. (прапусціць) sich (D) entgéhen lássen*; verpássen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

unterlássen* vt не рабі́ць (чаго-н.), адмаўля́цца (ад чаго-н.), не выкарысто́ўваць;

nicht ~ etw. zu tun не праміну́ць што-н. зрабі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ermángeln vi высок. (G) не хапа́ць, не става́ць;

es nicht an Fleiß ~ lássen* праяўля́ць вялі́кую стара́ннасць;

es nicht ~ lássen* (zu + inf) не праміну́ць (што-н.) зрабі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)