член м.

1. (частка цела) Glied n -(e)s, -er;

2. (арганізацыі і г. д.) Mítglied n -(e)s, -er; Téilnehmer m -s, - (удзельнік);

член прэзі́дыума Vórstandsmitglied;

член-карэспандэ́нт korrespondíerendes Mítglied;

член гуртка́ Zírkelteilnehmer m -s, -;

правадзе́йны член órdentliches Mítglied;

ганаро́вы член Éhrenmitglied n;

3. матэм. Glied n -(e)s, -er;

4. грам.:

член ска́за Sátzglied n -(e)s, -er

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

órdentlich

1. a

1) акура́тны, прысто́йны

2) пастая́нны, ста́лы; шта́тны;

ein ~es Mítglied der Akademíe правадзе́йны член акадэ́міі наву́к;

ein ~er Proféssor ардына́рны [шта́тны] прафе́сар

3) разм. зна́чны, немалы́;

ich hábe éinen ~en Húnger я ве́льмі хачу́ е́сці

2. adv

1) акура́тна

2) прысто́йна; пара́дкам, ла́дна, даво́лі шмат; до́сыць-такі́, як след;

ich bin ~ müde я даво́лі-такі́ стамі́ўся

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)