планіро́ўка ж.

1. буд. (плошчы, пляца) Éinebnen n -s, Planíeren n -s;

2. архіт. (пабудовы і пад.) Plánung f -;

планіро́ўка гарадо́ў Städteplanung f;

3. (размяшчэнне) Ánlage f -; Dispositión f -;

планіро́ўка працо́ўнага ме́сца Árbeitsplatzgestaltung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ínnengestaltung f -, -en уну́траная планіро́ўка (будынка)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

разбі́ўка ж.

1. Zerschlágen n -s, Zerkléinern n -s;

2. (планіроўка) Ábstecken n -s, Ánlage f -, -n, Ánlegung f -, -en (сада і г. д.);

3. (раздзяленне, размеркаванне) Áufteilung f -, -en; Áufgliedeung f -, -en (nach D); Áufschlüsslung f -, -en (па плану);

пакварта́льная разбі́ўка Áufschlüsslung nach Quartálen;

разбі́ўка на ўча́сткі Parzellíerung f -, -en;

4. (лагера і пад.) Áufschlagen n -s;

5. палігр. Spérrung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)