планіро́ўка ж.

1. буд. (плошчы, пляца) Éinebnen n -s, Planíeren n -s;

2. архіт. (пабудовы і пад.) Plánung f -;

планіро́ўка гарадо́ў Städteplanung f;

3. (размяшчэнне) Ánlage f -; Dispositión f -;

планіро́ўка працо́ўнага ме́сца Árbeitsplatzgestaltung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)