пачына́цца гл. пачацца

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

set in

пачына́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

commence

[kəˈmens]

v.

1) пачына́цца

2) пачына́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

entspínnen*

~, sich завя́звацца, пачына́цца (пра размову, адносіны)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

originate

[əˈrɪdʒəneɪt]

v.

1) дава́ць пача́так чаму́; заклада́ць, вынахо́дзіць што

2) паўстава́ць; пачына́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ánbahnen

1. vt падрыхто́ўваць, распачына́ць;

éine Verbíndung ~ запачатко́ўваць су́вязі

2. ~, sich завя́звацца, пачына́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

lósbrechen* аддз.

1. vt адло́мваць, адко́лваць, разло́мваць

2. vi (s) пачына́цца, узніма́цца (пра буру, сварку і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éinbrechen*

1. vt прало́м(лі)ваць, прагіба́ць

2. vi (s)

1) урыва́цца

2) абва́львацца; абарача́цца

3) рапто́ўна пачына́цца, надыхо́дзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

begínnen*

1. vt пачына́ць (mit D – з чаго-н.);

mit éiner Árbeit ~ пачына́ць яку́ю-н. рабо́ту [пра́цу]

2. vi пачына́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

los=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) аддзяленне, вызваленне ад чаго-н.: lósbinden* адвя́зваць

2) пачатак дзеяння: lósgehen* пачына́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)