éinsegnen vt рэл.

1) асвяча́ць, пасвяча́ць; благаслаўля́ць

2) канфірмава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ordiníeren vt

1) царк. пасвяча́ць у сан

2) прыпі́сваць (лякарства)

3) рабі́ць прыём (хворых)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wéihen vt

1) рэл. асвяча́ць

2) пасвяча́ць;

j-n zum Príester ~ пасвяці́ць каго́-н. у сан святара́

3) (D) адкрыва́ць (каму-н. што-н.), дзялі́цца (з кім-н., чым-н.);

sich éiner Sáche (D) ~ высок. прысвяча́ць сябе́ яко́й-н. спра́ве;

dem Úntergang gewéiht асу́джаны на (па)гі́бель

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)