Verbum

úntersetzen I vt падстаўля́ць (што-н. пад што-н.);

séinen Námen ~ падпі́свацца

únterhalten* I vt трыма́ць (што-н. пад чым-н.); падстаўля́ць (што-н. пад што-н.)

únterstellen I

1. vt падстаўля́ць

2. ~, sich станавіцца (пад што-н.); хава́цца (пад чым-н.) (ад дажджу)

hérhalten*

1. vt праця́гваць, падстаўля́ць

2. vi распла́чвацца (за іншых); быць казло́м адпушчэ́ння;

für álles ~ плаці́ць за ўсё;

zur Áushilfe ~ müssen быць вы́мушаным дапамага́ць

hínhalten* vt

1) праця́гваць, падава́ць, падстаўля́ць;

die Hand ~ працягну́ць [пада́ць] руку́ (для падтрымкі); перан. пада́ць руку́ дапамо́гі

2) заця́гваць, затры́мліваць;

mit báren Verspréchungen ~ ≅ вадзі́ць за нос;

j-n mit der Bezáhlung ~ затры́мліваць каму́-н. вы́плату;

j-n ~ не дава́ць каму́-н. адка́зу, пакі́нуць каго́-н. у няве́данні

ánsetzen

1. vt

1) ста́віць, падстаўля́ць;

das Glas ~ падно́сіць шкля́нку да ро́та

2) прымацо́ўваць;

Knöpfe ~ прышыва́ць гу́зікі

3) вызнача́ць, устана́ўліваць, назнача́ць

4) пачына́ць, бра́цца (за што-н.)

5):

fleisch ~ таўсце́ць, паўне́ць

2. vi

1) пачына́ць, спрабава́ць (што-н.)

2) асяда́ць, адклада́цца

3) бат. прыня́цца; распусці́цца

4) муз.:

ríchtig ~ браць пра́вільны тон

5) павялі́чвацца, расці́;

Sprösslinge ~ пуска́ць па́расткі

6):

etw. auf (A) ~ дамага́цца; дабіва́цца чаго́-н.;

er setzt es daráuf an ён таго́ і дамага́ецца