падво́зіць гл. падвезці

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ánliefern vt пастаўля́ць, падво́зіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

падкіда́ць, падкі́дваць

1. (бліжэй) näher wérfen*, zúwerfen* vt;

2. (падшыць) ánnähen vt; (éin)säumen vt (падрубіць);

3. (угару) empórwerfen* vt; in die Höhe wérfen*;

4. (употай) héimlich zúschieben*, únterschieben* vt;

падкіда́ць дзіця́ ein Kind áussetzen;

5. разм. (падвозіць) mítnehmen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ánfahren*

1. vt

1) падво́зіць, прыво́зіць

2) нае́хаць (на каго-н.)

3) разм. накрыча́ць, напа́сці (на каго-н.)

2. vi (s)

1) прыязджа́ць, набліжа́цца

2) ад’язджа́ць;

der Zug fährt an цягні́к ад’язджа́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánführen vt

1) узнача́льваць

2) прыво́дзіць (доказ); цытава́ць, спасыла́цца (на што-н.);

wéiter hábe ich nichts ánzuführen мне няма́ чаго́ больш даба́віць

3) ашу́кваць; падво́дзіць

4) падво́зіць, прыво́зіць

5) заключа́ць у двуко́ссі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúführen

1. vt (D) падво́зіць (каго-н., што-н., каму-н., чаму-н.); падво́дзіць (каго-н. да каго-н.)

2) падава́ць (што-н. каму-н., чаму-н.); забяспе́чваць (чым-н., каго-н., што-н.); сілкава́ць (чым-н. што-н.)

3):

j-n dem Verdérben ~ прыве́сці каго́-н. да гі́белі;

die Verbrécher der Stráfe ~ пакара́ць злачы́нцаў

4) знахо́дзіць (пакупніка каму-н.); сва́таць (каго-н. каму-н.)

2. vi ве́сці (аб дарозе);

die Stráße führt auf den Markt zu ву́ліца вядзе́ да ры́нка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)