Verbum

spítzen

1. vt завастра́ць, вастры́ць (аловак);

◊

die Óhren ~ навастры́ць ву́шы

2. ~, sich (auf A) настро́іцца, разлі́чваць (на што-н.);

er spitzt sich auf díeses Buch яму́ на́дта хо́чацца прачыта́ць [атрыма́ць] гэ́тую кні́гу

strécken

1. vt

1) выця́гваць, расця́гваць;

die Hand (nach D) ~ працягну́ць руку́ (за чым-н.);

die Óhren in die Höhe ~ навастры́ць ву́шы;

j-n zu Bóden ~ павалі́ць на зямлю́, збіць каго́-н.

2) тэх. прака́тваць, вальцава́ць

3) расця́гваць, праця́гваць (работу і да т.п.);

Lébensmittel ~ экано́міць праду́кты

2. ~, sich

1) паця́гвацца, расця́гвацца

2) выця́гваць;

sich ins Gras ~ расцягну́цца ў траве́

Löffel m -s, -

1) лы́жка

2) тэх. коўш (экскаватара)

3) ву́ха (зайца, труса);

séine ~ spítzen разм. навастры́ць ву́шы, насцеражы́цца;

◊

mit éinem sílbernen [góldenen] ~ im Mund gebóren sein пахо́дзіць з забяспе́чанай сям’і́; перан. нарадзі́цца пад шчаслі́вай зо́ркай;

die Wéisheit mit ~n gegéssen [gefréssen] háben іран. лічы́ць сябе́ на́дта разу́мным;

j-n über den ~ barbíeren абдуры́ць каго́-н.;

eins hínter die ~ bekómmen* атрыма́ць наганя́й;

j-m ein paar hínter die ~ háuen даць каму́-н. апляву́ху

spánnen

1. vt

1) наця́гваць;

die Wäsche ~ разве́шваць бялі́зну;

das Kleid spannt únter den Ármen суке́нка ця́гне [ці́сне] пад па́хамі;

die Fórderungen zu hoch ~ ста́віць зана́дта высо́кія [завы́шаныя] патраба́ванні;

den Hahn ~ узве́сці куро́к

2) напру́жваць (мускулы);

die Óhren ~ навастры́ць ву́шы

3) заціска́ць (у ціскі); запрага́ць

2. vi

1) цягну́ць

2) (auf A) падпільно́ўваць, чака́ць з нецярпе́ннем (каго-н.)

3. ~, sich:

die Brücke spannt sich über Fluss це́раз раку́ перакі́нуты мост

scharf

1. a во́стры

2) рэ́зкі, прані́злівы

3) е́дкі

4) во́стры, то́нкі (пра слых)

5) мо́цны (пра акуляры);

~e Patrónen баявы́я патро́ны [набо́і];

ein ~er Schuss тра́пны стрэл;

auf j-n [auf etw.] ~ sein мо́цна ціка́віцца кім-н. [чым-н.]; разм. пра́гнуць, мо́цна хаце́ць [жада́ць] (чаго-н.), ква́піцца (на што-н.)

2. adv

1) во́стра (навастрыць)

2) дакла́дна; ува́жліва; пі́льна;

~ bewáchen пі́льна ахо́ўваць

3) рашу́ча; рэ́зка; энергі́чна;

~ dúrchgreifen* прыня́ць рашу́чыя ме́ры;

~ máchen падбухто́рваць, ве́сці кампа́нію супро́ць каго́-н.

Ohr n -(e)s, -en

1) ву́ха;

die ~en bráusen mir у мяне́ шумі́ць у вуша́х;

die ~en klíngen [géllen] ihm у яго́ ў вуша́х звіні́ць;

er hat ábstehende ~en ён аблаву́хі [лапаву́хі]

2) ву́ха, слых;

auf éinem ~ taub sein быць глухі́м на адно́ ву́ха;

die ~en spítzen навастры́ць [натапы́рыць] ву́шы, насцяро́жвацца;

ein féines ~ háben мець то́нкі слых;

mit hálbem ~ hören слу́хаць кра́ем ву́ха;

das geht zu dem éinen ~ hinéin, zu dem ánderen (wíeder) hináus гэ́та ў адно́ ву́ха ўвахо́дзіць, а з друго́га вылята́е;

er ist ganz ~ ён пі́льна слу́хае; ён ніво́днага сло́ва не прапуска́е мі́ма вушэ́й;

◊

er ist noch feucht hínter den ~en ≅ у яго́ яшчэ́ малако́ на губа́х не абсо́хла;

sich etw. hínter die ~en schréiben* ≅ намата́ць сабе́ на вус;

j-n übers ~ háuen* ашука́ць, абдуры́ць каго́-н.;

j-m das Fell über die ~en zíehen* спусці́ць шку́ру з каго́-н.;

bis über die ~en verlíebt sein закаха́цца па са́мыя ву́шы