zwéimonatlich a які́ паўтара́ецца (праз) ко́жныя два ме́сяцы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Mónat m -(e)s, -e ме́сяц;

im ~ Jánuar у сту́дзені-ме́сяцы;

díeses ~s гэ́тага ме́сяца;

láufenden ~s бягу́чага ме́сяца;

héute in zwei ~en ро́ўна праз два ме́сяцы;

vor drei ~en тры ме́сяцы таму́ наза́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

víerteljährig, vierteljährig a

1) ва ўзро́сце трох ме́сяцаў

2) тэ́рмінам у тры ме́сяцы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

víerteljährlich, vierteljährlich

1. трохме́сячны; кварта́льны; пакварта́льны; які́ паўтара́ецца ко́жныя тры ме́сяцы

2. adv ко́жны кварта́л, штокварта́льна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bi-

prefix

1) дво́йчы, два разы́, ко́жныя два

biannual — дво́йчы ў год

bimonthly — ко́жныя два ме́сяцы

2) падво́йна

3) з двума, двух-

biped — двухно́гі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сне́жань м. Dezémber m -s, -;

у сне́жні ме́сяцы im Mónat Dezémber;

на пача́тку сне́жня Ánfang Dezémber;

у сярэ́дзіне сне́жня Mítte Dezémber;

у канцы́ сне́жня Énde Dezémber

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

bimonthly

[,baɪˈmʌnӨli]

1.

adj.

1) двухме́сячны

2) паўме́сячны

2.

adv.

1) двухме́сячна; раз на два ме́сяцы

2) паўме́сячна, два разы́ на ме́сяц

3.

n., pl. -lies

двухме́сячнік -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

чэ́рвень м. Júni m - і -s;

у чэ́рвені ме́сяцы im Mónat Júni;

на пача́тку чэ́рвеня Ánfang Júni;

у сярэ́дзіне чэ́рвеня Mítte Júni;

у канцы́ чэ́рвеня Énde Júni;

пе́ршага чэ́рвеня am érsten Júni

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сакаві́к м. März m -(e)s, -e;

у сакавіку́ ме́сяцы im Mónat März;

у пача́тку сакавіка́ Ánfang März;

у канцы́ сакавіка́ Énde März;

у сакавіку́ бу́дучага го́да im März nächsten Jáhres, nächsten März

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

accomplishment

[əˈkɑ:mplɪʃmənt]

n.

1) дасягне́ньне, выкана́ньне, завяршэ́ньне n.

The teacher was proud of her pupils’ accomplishments — Наста́ўніца ганары́лася дасягне́ньнямі сваі́х ву́чняў

2) дасягне́ньне, зьдзе́йсьненьне n.

The accomplishment of his purpose took three months — Дасягне́ньне мэ́ты заняло́ яму́ тры ме́сяцы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)