кане́чне
1. пабочн. сл. gewíss, natürlich; sélbstverständlich;
2. часц. natürlich; und ob;
кане́чне, што за пыта́нне! das ist doch klar!, kéine Fráge!
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)