зуб м.

1. Zahn m -(e)s, Zähne;

карэ́нны зуб Báckenzahn m;

мало́чны зуб Mílchzahn m;

зуб му́драсці Wéisheitszaħn m;

◊

зуб за зуб Zahn um Zahn;

вастры́ць на што-н зубы ganz verséssen sein auf etw. (A);

мець зуб на каго-н. j-n auf dem Kíeker háben (разм.); j-n nicht léiden können*; gégen j-n vóreingenommen sein;

трыма́ць язык за зуба́мі разм. séine Zúnge im Zaum hálten*, séine Zúnge zügeln; das Maul [den Schnábel] hálten* (груб.);

пакла́сці зубы на палі́цу разм. am Húngertuch nágen; nichts zu béißen háben;

узбро́ены да зубо́ў bis an die Zähne bewáffnet;

2. тэх. Zahn m -(e)s, Zähne

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

tit for tat

во́ка за во́ка, зуб за зуб

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

premolar

[,pri:ˈmoʊlər]

n.

перадкарэ́нны зуб

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

molar

[ˈmoʊlər]

1.

n.

карэ́нны або́ ку́тні зуб

2.

adj.

прыстасава́ны для расьціра́ньня; карэ́нны (пра зуб)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fang

[fæŋ]

n.

1) іко́л -ла́ m.

2) ядаві́ты зуб (у зьме́яў)

3) заво́страная ча́стка (зуб відэ́льца)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

incisor

[ɪnˈsaɪzər]

n.

разе́ц -ца́ (зуб) m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

eyetooth

[ˈaɪtu:Ө]

n., pl. -teeth

во́чны зуб

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Káuzahn m -(e)s, -zähne карэ́нны зуб

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Báckenzahn m -(e)s, -zähne карэ́нны зуб

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Mílchzahn m -(e)s, -zähne мало́чны зуб

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)