зма́заць, зма́зваць

1. (памазаць) éinschmieren vt;

зма́заць тлу́шчам (éin)fétten vt;

зма́заць але́ем (éin)ölen vt;

зма́заць го́рла den Hals [die Kéhle] pínseln;

2. разм. (запэцкаць) beschmútzen vt, schmútzig máchen; beflécken vt (плямамі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

schmíeren vt

1) зма́зваць, ма́заць, нама́зваць; прама́зваць;

éine Sálbe auf die Hand ~ зма́заць руку́ ма́ззю;

Bútter aufs Brot ~ нама́заць ма́сла на хлеб

2) дава́ць ха́бар;

er hat ihm geschmíert ён падма́заў яго́ [даў яму́ ха́бар]

3) пэ́цкаць, бру́дзіць;

◊

sich (D) die Gúrgel [die Kéhle] ~ разм. прамачы́ць го́рла, вы́піць;

j-m Hónig [Brei] ums Maul [um den Mund] ~ разм. ліслі́віць каму́-н.;

dir muss man álles erst ins Maul ~ разм. табе́ ўсё трэ́ба спача́тку разжава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)