Verbum

ignoríeren vt ігнарава́ць, не хаце́ць ве́даць (чаго-н.), не звярта́ць ува́гі (на што-н.)

unberücksichtigt, únberücksichtigt a пакі́нуты без ува́гі;

etw. ~ lássen* не звярта́ць ува́гі на што-н.

vernáchlässigen vt

1) грэ́баваць, пагарджа́ць (чым-н.), не звярта́ць ува́гі; не зважа́ць

2) занядба́ць, закі́нуць (напр., вучобу)

áchten

1. vt

1) паважа́ць, шанава́ць

2) лічы́ць за…

2. vi (auf A) звярта́ць ува́гу (на каго-н., на што-н.); зважа́ць (на каго-н., на што-н.); пільнава́ць, дагляда́ць (каго-н.);

auf etw. groß ~ звярта́ць асаблі́вую ўва́гу на што-н. )

Áugenmerk n -s ува́га, мэ́та;

séin ~ auf etw. (A) ríchten звярта́ць ува́гу на што-н., мець што-н. на ўва́зе

hinwéggehen* vi (s) (über A) не зважа́ць, не звярта́ць ува́гі (на што-н.);

über éine Bemérkung ~ не рэагава́ць на заўва́гу

Acht II f - ува́га; асцяро́жнасць;

sich in ~ néhmen* сцерагчы́ся;

áußer ~ lássen* не браць пад ува́гу;

~ gében* vi (auf A) звярта́ць ува́гу, зважа́ць (на каго-н., на што-н.), нагляда́ць, назіра́ць (за кім-н.);

gib ~! асцяро́жна!, пама́лу!;

~ háben* vi (auf A) звярта́ць ува́гу (на каго-н., на што-н.); нагляда́ць (за кім-н.)

wégsetzen

1. vt адстаўля́ць убок

2. ~, sich (über A) не зважа́ць (на што-н.), не звярта́ць ува́гі (на што-н.), быць вышэ́йшым (за што-н.)