збро́я ж.

1. Wáffe f -, -n;

звыча́йная збро́я konventionélle [-vɛn-] [hérkömmliche] Wáffe;

а́тамная збро́я Atómwaffe f;

я́дзерная збро́я Kérnwaffe f;

хало́дная збро́я Stich- und Híebwaffe f, blánke Wáffe;

бра́цца за збро́ю zu den Wáffen gréifen*;

трыма́ць збро́ю нагато́ве die Wáffe éinsatzbereit hálten*;

пуска́ць збро́ю ў ход von der Wáffe Gebráuch máchen;

бра́згаць збро́яй mit dem Säbel rásseln;

скла́сці збро́ю die Wáffen strécken [níederlegen];

закліка́ць да збро́і zu den Wáffen rúfen*;

тава́рыш па збро́і Wáffenbruder m -s, -brüder; Wáffengefährte m -n, -n;

2. (сродак) Wáffe f, Míttel n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

nuclear weapons

я́дзерная збро́я

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

weapon

[ˈwepən]

n.

збро́я f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

firearms

[ˈfaɪrɑ:rmz]

n., pl.

па́льная збро́я

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Stíchwaffe f -, -n ко́лючая збро́я;

Stichund Híebwaffe f хало́дная збро́я

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

бактэрыялагі́чны bakteriológisch;

бактэрыялагі́чная збро́я bakteriológische [biológische] Wáffe

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

карабі́н​I м. (зброя) Karabíner m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кліно́к м. (халодная зброя) Klínge f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тэрмая́дзерны thermonukleár;

тэрмая́дзерная збро́я вайск. thermonukleáre Wáffe

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

самапа́л м. гіст. (зброя) Ármbrust f -, -brüste

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)