за́муж

1. прысл.:

вы́йсці за́муж hiraten vt;

вы́даць за́муж verhiraten vt;

2. у знач. наз. м. (замужжа, шлюб) Hirat f -; he f -, -n;

быць за́мужам verhiratet sein (за кім-н. mit D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

bestowal

[bɪˈstoʊəl]

n.

1) абдарава́ньне n.

2) адда́ньне за́муж

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

verhelichen, sich узя́ць шлюб, ажані́цца, вы́йсці за́муж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

give away

informal

а) адда́ць за́муж)

б) вы́даць сакрэ́т, прагавары́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

marry

[ˈmeri]

v., -ried, -rying

1) вянча́ць

2)

а) жані́цца з кім (пра мужчы́ну)

б) выхо́дзіць за́муж за каго́ (пра жанчы́ну)

3)

а) выдава́ць за́муж (дзяўчы́ну)

б) жані́ць (мужчы́ну)

She has married off all her daughters — Яна́ вы́дала за́муж усі́х сваі́х дачо́к

4) це́сна спалуча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hiraten vt, vi жані́цца, выхо́дзіць за́муж;

nach Geld ~ ажані́цца [вы́йсці за́муж] з-за кары́сці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Hirat f -, -en шлюб, жані́цьба; заму́(жа)ства;

ine ~ schleßen* жані́цца, выхо́дзіць за́муж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vermählen

1. vt жані́ць, выдава́ць за́муж

2. ~, sich (mit j-m) браць шлюб (з кім-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verhiraten

1. vt ажані́ць (mit D – каго-н. на кім-н., з кім-н.), вы́даць за́муж (an A – за каго-н.)

2. ~, sich узя́ць шлюб, ажані́цца, вы́йсці за́муж (mit D – з кім-н., за каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wed

[wed]

1.

v.t.

1) жані́ць (дзецюка́); выдава́ць за́муж (дзяўчы́ну); дава́ць шлюб

2) Figur. спалуча́ць

2.

v.i.

1) бра́цца шлю́бам, жані́цца

2) Figur. заця́та трыма́цца у́мкі, по́глядаў)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)