завяшча́льны testamentárisch, Testaménts-;

завяшча́льнае распараджэ́нне die testamentárische Verfügung; Testaméntverfügung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

testamentárisch

1. a завяшча́льны;

éine ~e Verfügung завяшча́льнае распараджэ́нне;

~er Érbe спадкае́мец, назва́ны [упамя́нуты] у завяшча́нні

2. adv па завяшча́нні, зго́дна з завяшча́ннем;

das ist ~ féstgelegt гэ́та ўка́зана ў завяшча́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)