дуць гл. дзьмyць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

nschwellen*

1. vt дуць, надзіма́ць, напаўня́ць (ветразь)

2. vi (s)

1) набрака́ць; прыбыва́ць (пра ваду)

2) апуха́ць, ацяка́ць

3) узмацня́цца (пра гукі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

huchen

1. vt ды́хаць, выдыха́ць;

j-m etw. ins Ohr ~ шапну́ць каму́-н. што-н. на ву́ха

2. vi

1) дуць, дзьму́хаць (auf, gegen A – на што-н.)

2) лінгв. вымаўля́ць з прыдыха́ннем

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)