ду́жа прысл. разм. sehr, ǘbermäßig, áußerordentlich;

не то́е, каб ду́жа разм. nicht so sehr; nicht geráde ǘbermäßig [áußerordentlich];

не ду́жа nicht so sehr;

ду́жа прыго́жае дзяўчо́ ein sehr néttes Mädchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Schnéider m -s, - краве́ц;

◊

wie ein ~ fríeren* ду́жа ме́рзнуць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gröblich

1. a грубава́ты

2. adv гру́ба;

sich ~ írren ду́жа памыля́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fúrchtbar a

1. стра́шны, жахлі́вы, жу́дасны

2. adv разм. ду́жа, ве́льмі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

réchtschaffen

1. a сумле́нны, прысто́йны, праўдзі́вы

2. adv як ма́е быць, як след, ду́жа

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vergréisen vi (s)

1) мо́цна [разм. ду́жа] (са)ста́рыцца

2) станаві́цца старэ́чым (пра голас і да т.п.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sehr adv ве́льмі, на́дта, ду́жа;

so ~ гэ́так (мо́цна);

zu ~ зана́дта, залі́шне;

bítte ~! калі ла́ска!, прашу́;

dánke ~! вялі́кі дзя́куй!;

~ schön! цудо́ўна!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verstéhen*

1. vt

1) разуме́ць, ця́міць, ке́міць;

j-m etw. zu ~ gében* даць зразуме́ць каму́-н. што-н.

2) уме́ць (што-н. рабіць), разбіра́цца (у чым-н.);

von éiner Sáche nichts ~ не ця́міць нічо́га ў спра́ве;

er verstéht es, gut zu málen ён уме́е до́бра малява́ць;

verstéht er viel von Musík? ён ду́жа разбіра́ецца ў му́зыцы?

2. ~, sich

1) разуме́ць адзі́н аднаго́, знахо́дзіць агу́льную мо́ву, паразуме́цца

2):

es verstéht sich von selbst само́ сабо́й зразуме́ла

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)