дзіві́цца

1. (здзіўляцца) sich wndern (чаму-н. über A); stunen vi (чаму-н. über A);

2. разм. (глядзець з цікавасцю) bewndern vt, bestunen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

erstunen vi (s) (über A) здзіўля́цца (чаму-н.), дзіві́цца (з чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bestunen vt глядзе́ць са здзіўле́ннем, дзіві́цца (з каго-н., з чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

а́хкаць, а́хнуць разм.

1. (усклікнуць) ach rfen*;

2. (дзівіцца) stunen vi, sich wndern;

3. (выбухнуць) dnnern vi, krchen vi;

4. (моцна выцяць) inen Hieb [Stoß, Schlag] verstzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

stunen vi (über A) дзіві́цца, здзіўля́цца (чаму-н.);

da stunst du? ты гэ́тага не чака́ў?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

marvel

[ˈmɑ:rvəl]

1.

n.

дзі́ва n., цудо́ўная, дзіўна́я, дзіво́сная рэч; цу́д -у m.

2.

v.i.

1) зьдзіўля́цца, дзіві́цца

2) ціка́віцца

I marvel who he may be — Мяне́ ціка́віць, хто ён

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wndern

1. vt здзіўля́ць;

es wndert mich, mich wndert мяне́ здзіўля́е…

2. ~, sich (über A) здзіўля́цца, дзіві́цца (чаму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wonder

[ˈwʌndər]

1.

n.

1) дзі́ва n., цу́д -у m.

2) зьдзіўле́ньне n.

2.

v.i.

1) дзіві́цца, дзі́ву дава́цца

I wonder who it was — Ціка́ва, хто гэ́та быў

I wonder what happened — Ціка́ва, што ста́лася

2) зьдзіўля́цца

I shouldn’t wonder if he wins the prize — Я не зьдзіўлю́ся, калі б ён вы́йграў

- do wonders

- for a wonder

- no wonder

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stützen

1. vt

1) падпіра́ць

2) падтры́мліваць

2. ~, sich (auf A)

1) абапіра́цца (на што-н.)

2) вайск. базі́равацца

3) грунтава́цца (на чым-н.);

woruf ~ Sie sich dabi? які́я ў Вас на гэ́та падста́вы?

3. vi дзіві́цца, здзіўля́цца; бянтэ́жыцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verleren*

1.

1) стра́ціць, згубі́ць; пазба́віцца (чаго-н.);

die Nrven ~ гарачы́цца, нервава́цца;

den Kopf ~ губля́ць галаву́;

sich selbst ~ тра́ціць ве́ру ў само́га сябе́;

wir hben nichts zu ~ нам няма́ чаго́ губля́ць [тра́ціць];

was hast du hier verlren? што табе́ тут патрэ́бна?

2) прайгра́ць, пацярпе́ць стра́ты;

mit 2 zu 3 ~ спарт. прайгра́ць з лікам 2:3;

am Geschäft ~ прайгра́ць у здзе́лцы

2. ~, sich

1) губля́цца, згубі́цца;

der Gerch verlert sich пах прапада́е;

die Klänge verlren sich гу́кі змо́ўклі

2) забы́цца;

in Gednken verlren заду́маўшыся;

sich in Entzücken [Bewnderung] ~ захапля́цца, дзіві́цца;

sich in Träumen ~ аддава́цца ма́рам, паглыбля́цца ў ма́ры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)