verleren*

1.

1) стра́ціць, згубі́ць; пазба́віцца (чаго-н.);

die Nrven ~ гарачы́цца, нервава́цца;

den Kopf ~ губля́ць галаву́;

sich selbst ~ тра́ціць ве́ру ў само́га сябе́;

wir hben nichts zu ~ нам няма́ чаго́ губля́ць [тра́ціць];

was hast du hier verlren? што табе́ тут патрэ́бна?

2) прайгра́ць, пацярпе́ць стра́ты;

mit 2 zu 3 ~ спарт. прайгра́ць з лікам 2:3;

am Geschäft ~ прайгра́ць у здзе́лцы

2. ~, sich

1) губля́цца, згубі́цца;

der Gerch verlert sich пах прапада́е;

die Klänge verlren sich гу́кі змо́ўклі

2) забы́цца;

in Gednken verlren заду́маўшыся;

sich in Entzücken [Bewnderung] ~ захапля́цца, дзіві́цца;

sich in Träumen ~ аддава́цца ма́рам, паглыбля́цца ў ма́ры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)