да́леч ж., далечыня́ ж.

1. (прастора) wéite Fläche; Wéite f -, -n; Férne f -, -n;

2. разм. (далёка) (weit) entlégener Ort, férner Ort; entlégene Férne;

не пайду́ ў таку́ю да́леч weit weg géhe ich nicht

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

даль ж. гл. далеч

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

далячы́нь ж. гл. далеч

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Wéite I f -, -n

1) даль, да́леч; прасто́ра;

in die ~n zíehen* адпра́віцца [вы́брацца] у далёкую даро́гу

2) шырыня́, дыя́метр

3) праця́гласць, адле́гласць

4) геагр. шырата́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tíefe f -, -n

1) глыбіня́, глыб

2) глыбіня́, моц, сі́ла (пачуццяў і г.д.);

in [aus, bis zu] den ~n der Séele у глыбіні́ [з, да, глыбіні́] душы́

3) бе́здань, бяздо́нне

4) глыбіня́, да́леч

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)