даве́р м., даве́р’е н. Vertráuen n -s (auf A, in A, zu D – да каго-н.), Zútrauen n -s (zu D – да каго-н.);
вы́казаць даве́р sein Vertráuen áussprechen*;
карыста́цца даве́рам Vertráuen geníeßen*;
пазбаўля́ць каго-н даве́ру j-m das Vertráuen entzíehen*;
выка́зваць каму-н даве́р j-m Vertráuen entgégenbringen* [schénken];
стра́ціць даве́р (das) Vertráuen éinbüßen, in Mísskredit kómmen*;
я стра́ціў уся́кі даве́р да яго́ ich habe álles Zútrauen zu ihm verloren;
во́тум даве́ру Vertráuensvotum [-vo-] n -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
éinstehlen*
~, sich ~ пракрада́цца;
in j-s Vertráuen ~ уце́рціся ў даве́р’е (да каго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
éinschleichen* vi (s) і ~, sich прала́зіць, пракра́двацца;
sich in j-s Vertráuen ~ уце́рціся да каго́-н. у даве́р’е
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
entgégenbringen* vt (D) ста́віцца, адно́сіцца (да каго-н. з якім-н. пачуццём);
j-m Vertráuen ~ ака́зваць каму́-н. даве́р’е
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Gláuben m -s, -
1) ве́ра, даве́р’е, даве́р;
j-m ~ schénken ве́рыць, давяра́ць каму́-н.;
auf Treu und ~ сумле́нна;
für séinen ~ éinstehen* пастая́ць за свае́ перакана́нні;
~ fínden* набы́ць даве́р;
den ~ an etw. (A) verlíeren* стра́ціць ве́ру ў што-н.;
etw. aus gútem ~ tun* рабі́ць што-н., кіру́ючыся найле́пшым наме́рам;
sich um állen ~ bríngen* стра́ціць уся́кае даве́р’е, дыскрэдытава́ць сябе́
2) ве́ра, ве́раванне;
der chrístliche ~ хрысція́нская ве́ра [рэлі́гія]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
schénken I vt
1) (па)дары́ць; дарава́ць (жыццё, свабоду);
etw. geschénkt bekómmen* атрыма́ць што-н. у падару́нак;
das würde ich nicht geschénkt néhmen я гэ́тага і да́рма не вазьму́;
j-m Vertráuen ~ мець [адчува́ць] даве́р’е да каго́-н.;
j-m., etw. (D) Beáchtung ~ аддава́ць [удзяля́ць] ува́гу каму́-н., чаму́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
schléichen*
1. vi
1) падкрада́цца, кра́сціся;
er kommt geschlíchen ён (цішко́м) падкра́дваецца; ён ледзь паўзе́ [ідзе́ сюды́]
2) паўзці́;
wie éine Schnécke ~ паўзці́ як чарапа́ха
2. ~, sich
1) прабіра́цца, пракрада́цца;
er hat sich aus dem Zímmer geschlíchen ён (тайко́м) вы́шмыгнуў з пако́я;
sich in j-s Vertráuen ~ уце́рціся ў даве́р’е [убі́цца ў ла́ску] да каго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)