даве́р м., даве́р’е н. Vertráuen n -s (auf A, in A, zu D – да каго-н.), Zútrauen n -s (zu D – да каго-н.);

вы́казаць даве́р sein Vertráuen áussprechen*;

карыста́цца даве́рам Vertráuen geníeßen*;

пазбаўля́ць каго-н даве́ру j-m das Vertráuen entzíehen*;

выка́зваць каму-н даве́р j-m Vertráuen entgégenbringen* [schénken];

стра́ціць даве́р (das) Vertráuen éinbüßen, in Mísskredit kómmen*;

я стра́ціў уся́кі даве́р да яго́ ich habe álles Zútrauen zu ihm verloren;

во́тум даве́ру Vertráuensvotum [-vo-] n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

take into one’s confidence

уве́сьці не́кага ў даве́р

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Zútrauen n -s даве́р, ве́ра;

ich hábe álles ~ zu ihm verlóren я стра́ціў да яго́ ўся́кі даве́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vertráuen erwéckend a які́ выкліка́е (да сябе́) даве́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прыма́зацца, прыма́звацца разм. sich éinschleichen*, sich éinschmuggeln; sich ánbiedern (убівацца ў давер)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заслужыць verdíenen vt; erwérben* vt, gewínnen* vt;

заслужыць даве́р j-s Vertráuen gewínnen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

даве́рыцца sich ánvertrauen (каму-н. D); sich verlássen* (на каго-н. auf A) (здацца на давер)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

plausible

[ˈplɔzəbəl]

adj.

1) праўдападо́бны

2) які́ выкліка́е даве́р

a plausible liar — маню́ка, яко́му лёгка ве́раць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

erzéigen vt ака́зваць (давер); рабі́ць (ласку);

Éhre ~ аддава́ць пава́гу;

Gedúld ~ выяўля́ць цярплі́васць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

betún*, sich

1) капры́зіць

2) (mit D) пачына́ць адчува́ць даве́р (да каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)