грані́ца ж. разм. Grénze f -, -n;

дзяржа́ўная грані́ц Stáatsgrenze f;

парушэ́нне грані́цы Grénzverletzung f -, -en;

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Grénzlini¦e f -, -n дэмаркацы́йная лі́нія; мяжа́, грані́ца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

limit

[ˈlɪmɪt]

1.

n.

1) мяжа́, грані́ца f.

2) кане́ц -ца́ m., край -я, лімі́т -у m.

at the limit of patience — на кра́і цярпе́ньня

3) Math. грані́ца f.

2.

v.t.

абмяжо́ўваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

мяжа́ ж.

1. Grénze f -, -n (граніца);

2. Rain m -s, -e (у полі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Begrénzung f -, -en

1) абмежава́нне

2) мяжа́, грані́ца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Mark II f -, -en мяжа́, грані́ца, прыме́жная зямля́ маркгра́фства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Límit n -s, -s і -e) мяжа́, грані́ца, лімі́т, абмежава́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Límes m -, -

1) гіст. лі́мэс, паме́жная паласа́, мяжа́

2) матэм. грані́ца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Grénze f -, -n

1) грані́ца, мяжа́, рубе́ж;

die ~ überschréiten* перайсці́ грані́цу [мяжу́];

die ~ verlétzen пару́шыць грані́цу [мяжу́]

2) грані́ца, край, мяжа́, рубе́ж;

álles hat séine ~n усяму́ ёсць кане́ц

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

грань

1. (граніца) Grénze f -, -n; Rand m -(e)s, Ränder (край);

2. (паверхня) Fläche f -, -n; Facette [-´sɛtə] f -, -n (каштоўнага каменя); тэх. Kánte f -, -n; Rand m, матэм. Fläche f -, -n; Séite f -, -n, Kánte f -, -n;

куб ма́е шэсць гра́няў der Würfel hat sechs Flächen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)