грані́т м. мін. Granít m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

igneous

[ˈɪgniəs]

adj.

1) агнявы́

2) Geol. вулькані́чны

Granite is an igneous rock — Грані́т — агнява́я паро́да

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Granít m -s, -e грані́т;

auf ~ béißen* палама́ць сабе́ зу́бы на чым-н.; наткну́цца на неадо́льную перашко́ду

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

granite

[ˈgrænɪt]

n.

1) грані́т -у m.

2) цьвёрдасьць f. (заду́мы, сэ́рца), каме́ннасьць f.

granite-faced — з каме́нным тва́рам

a heart of granite — сэ́рца з грані́ту, каме́ннае сэ́рца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)