Granít m -s, -e грані́т;
auf ~ béißen* палама́ць сабе́ зу́бы на чым-н.; наткну́цца на неадо́льную перашко́ду
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)