ві́хар м.

1. Wírbelwind m -es, -e, Wírbelsturm m -es, -stürme;

сне́жны ві́хар Schnéegestöber n -s, -;

паве́траны ві́хар Lúftwirbel m -s, -;

2. перан. Wírbel m -s, -, Strúdel m -s, -;

у ві́хры падзе́й im Strúdel der Eréignisse;

3. тэх. Wírbel m -s, -;

4. у знач. прысл. ляце́ць ві́храм mit Wíndeseile dahínstürmen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

віхо́р​I м. гл. віхар

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Dréhwind m -(e)s, -e віхо́р, ві́хар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kréiselwind m -(e)s, -e віхо́р, ві́хар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wírbel I m -s, -

1) вір, ві́хар; перан. мітусня́

2) віхо́р (пра валасы)

3) клубы́ (дыму)

4) бараба́нны по́шчак;

éinen ~ schlágen* выбіва́ць бараба́нны по́шчак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

flurry

[ˈflɜ:ri]

1.

n., pl. -ries

1) пары́ў -ву, по́шуг -у m. (ве́тру), віхо́р, ві́хар -ру m.

A flurry of wind upset the small sailboat — Віхо́р абярну́ў малы́ ве́тразьнік

2) заве́я f.; пары́вісты дождж

flurries of snow — завіру́ха f

3) нэрво́вы сьпех; хвалява́ньне n.; мітусьня́, сумятня́ f.

2.

v.t.

хвалява́ць, узбура́ць

Noise in the audience flurried the actor so that he forgot his lines — Шум у за́лі так усхвалява́ў акто́ра, што ён забы́ўся свае́ сло́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)