выпо́лваць гл. выпалаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

áusrotten vt выкараня́ць, знішча́ць; выпо́лваць;

mit Stumpf und Stiel ~ вы́рваць з ко́ранем, канчатко́ва зні́шчыць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)