вызнача́цца, вы́значыцца

1. sich áufklären; sich heráusstellen;

2. (вылучыцца) sich áuszeichnen; sich hervórtun* (іран.);

3. (стаць знамянальным) gekénnzeichnet wérden; dénkwürdig sein; geféiert wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hervórtun*

~, sich вызнача́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábzeichnen

1. vt зрысава́ць; счэ́рчваць

2. ~, sich вызнача́цца, вылуча́цца (сярод чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áusnehmen*

1. vt

1) выма́ць

2) патрашы́ць

3) выключа́ць

2. ~, sich вызнача́цца, вылуча́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

prúnken vi

1) вызнача́цца сваі́м раско́шным вы́глядам

2) (mit D) выхваля́цца, фарсі́ць (чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

glänzen

1. vi

1) блі́шчаць, ззяць

2) вызнача́цца, сла́віцца

2. vt наво́дзіць бляск [гля́нец] (на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áuszeichnen

1. vt

1) (mit D) адзнача́ць, узнагаро́джваць (чым-н.)

2) адро́зніваць; вылуча́ць, адзнача́ць

2. ~, sich (durch A) вылуча́цца (чым-н.);

sich durch séine Kénntnisse ~ вызнача́цца сваі́мі ве́дамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

shine

[ʃaɪn]

1.

v., shone or shined

1) сьвяці́ць; сьвяці́цца, блішчэ́ць, зіхаце́ць

2) вызнача́цца

Mary shines in French — Мары́я вызнача́ецца ве́дамі францу́скае мо́вы

3) ваксава́ць

to shine shoes — ваксава́ць, глянцава́ць чараві́кі

2.

n.

1) со́нечнае сьвятло́ n.

2) бляск -у, гля́нец-цу m.

3) паго́да f., со́нечнае надво́р’е

rain or shine — дождж ці паго́да, у ко́жным ра́зе

•

- shine up to

- take a shine to

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Króne f -, -n

1) каро́на, вяне́ц

2) каро́нка (зуба);

sich (D) éine ~ áufsetzen lássen* паста́віць (сабе́) каро́нку

3) кро́на (манета)

4) вярша́ліна, верхаві́на (дрэва)

5) лю́стра, жырандо́ль;

◊

das setzt állem die ~ auf! гэ́та ўжо́ верх усяго́!; гэ́та ўжо́ зана́дта!;

wie die Pérle in der ~ sein вызнача́цца (у грамадстве і г.д.);

was ist ihm in die ~ gefáhren? што яму́ прыйшло́ ў галаву́?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánkommen*

1. vi (s)

1) прыязджа́ць, прыхо́дзіць, прыбыва́ць (куды-н. – in D)

2) (auf A) зале́жаць (ад каго-н., чаго-н.), вызнача́цца (кім-н., чым-н.)

3) атрыма́ць ме́сца;

er ist als Árbeiter ángekommen ён уладкава́ўся рабо́чым

4):

es kommt dárauf an… у залежнасці ад абста́він, гэ́та зале́жыць ад…

2. vt апано́ўваць;

die Furcht kam ihm an ім авало́даў страх

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)