верх м.

1. (верхняя частка) óberer Teil, Óberteil m -(e)s, -e; óberes Stóckwerk (у дома); Verdéck n -(e)s, -e (у аўтамашыны);

адкідны́ верх Kláppverdeck n;

раскладны́ верх Schíebedach n -(e)s, -dächer;

2. (паліто і г. д.) Áußenseite f -;

3. (матэрыі) réchte Séite;

4. (вышэйшая ступень) Gípfel m -s, -, Höhepunkt m -(e)s, -e, Spítze f -, -n;

верх даскана́ласці Múster der Vollkómmenheit;

узя́ць [атрыма́ць] верх die Óberhand gewínnen* (над кім-н, чым-н. über A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

überhánd néhmen* vi браць верх, распаўсю́джвацца, узраста́ць;

er hat überhánd genómmen ён узяў верх над усі́мі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

brim over

пералі́ць, налі́ць праз верх

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

have the best of

узя́ць верх (у дыску́сіі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

acme

[ˈækmi]

n.

верх -у m .; вяршы́ня f., зэні́т -у m.

the acme of the development — вяршы́ня разьвіцьця́

the acme of the skill — верх спра́ўнасьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

брызе́нтавы Ségeltuch -;

брызе́нтавая ку́ртка Wíndjacke f -, -n;

брызе́нтавы плашч Ségeltuchmantel m -s, -mäntel;

брызе́нтавы верх [чахо́л] Pláne f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

domineer

[,dɑ:mɪˈni:r]

v.i.

дэспаты́чна панава́ць; тыра́ніць; пака́зваць сваю́ перава́гу, браць верх; дамінава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tip the scales

а) ва́жыць, мець вагу́

б) перава́жваць, браць верх

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

áusstechen* vt

1) выко́лваць

2) гравірава́ць

3) перан. пераўзысці́, узя́ць верх

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Óberteil n, m -(e)s, -e ве́рхняя ча́стка, верх (у абутку)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)