whisker

[ˈhwɪskər]

n.

1) валасі́на

2) ву́сы (у ката́, ты́гра)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Haar n -(e)s, -e во́лас, валасі́на; зборн. валасы́; по́ўсць; ворс;

das ~ wchsen* lssen* адпуска́ць валасы́;

die ~e wschen* [trcknen, färben] мыць [сушы́ць, фарбава́ць] валасы́;

die ~e mchen прычэ́свацца;

sich in die ~e gerten* (па)свары́цца;

sie glichen* sich aufs ~ яны́ падо́бны адзі́н да друго́га як дзве кро́плі вады́;

um ein ~ на валасо́к, ледзь;

um kein ~, nicht um ein ~ ні на валасо́к, ні на ёту;

sich wgen etw. (G) kine gruen ~e wchsen* lssen* не хвалява́цца нако́нт чаго́-н., не браць чаго́-н. да галавы́;

kein gtes ~ an j-m lssen* разбіра́ць каго́-н. па ко́стачках;

~e auf den Zähnen hben быць зуба́стым;

er hat ihm kein ~ gekrümmt ён і па́льцам яго́ не крану́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)