валасі́на, -ы, мн. -ы, -сі́н, ж.

Адзінкавы волас.

|| памянш. валасі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

валасі́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. валасі́на валасі́ны
Р. валасі́ны валасі́н
Д. валасі́не валасі́нам
В. валасі́ну валасі́ны
Т. валасі́най
валасі́наю		 валасі́намі
М. валасі́не валасі́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

валасі́на ж. (отдельный) во́лос м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

валасі́на, ‑ы, ж.

Адзінкавы волас. — Добрае лета сёлета будзе. Ураджайнае, — пагладжваў рэдкія валасіны барады Хасан. Даніленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

во́лас

‘асобная валасіна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. во́лас валасы́
Р. во́ласа валасо́ў
Д. во́ласу валаса́м
В. во́лас валасы́
Т. во́ласам валаса́мі
М. во́ласе валаса́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

whisker

[ˈhwɪskər]

n.

1) валасі́на

2) ву́сы (у ката́, ты́гра)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Haar n -(e)s, -e во́лас, валасі́на; зборн. валасы́; по́ўсць; ворс;

das ~ wáchsen* lássen* адпуска́ць валасы́;

die ~e wáschen* [trócknen, färben] мыць [сушы́ць, фарбава́ць] валасы́;

die ~e máchen прычэ́свацца;

◊

sich in die ~e geráten* (па)свары́цца;

sie gléichen* sich aufs ~ яны́ падо́бны адзі́н да друго́га як дзве кро́плі вады́;

um ein ~ на валасо́к, ледзь;

um kein ~, nicht um ein ~ ні на валасо́к, ні на ёту;

sich wégen etw. (G) kéine gráuen ~e wáchsen* lássen* не хвалява́цца нако́нт чаго́-н., не браць чаго́-н. да галавы́;

kein gútes ~ an j-m lássen* разбіра́ць каго́-н. па ко́стачках;

~e auf den Zähnen háben ≅ быць зуба́стым;

er hat ihm kein ~ gekrümmt ён і па́льцам яго́ не крану́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)