бялі́ць

1. wéiße(l)n vt, tünchen vt, weiß ánstreichen*;

бялі́ць столь die Décke wéißen;

2. (адбельваць тканіны) bléichen vt;

бялі́ць палатно́ Léinwand bléichen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wéißen vt бялі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

крэ́йда ж. Kréide f -, -n;

бялі́ць крэ́йдай kréiden vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

whiten

[ˈhwaɪtən]

1.

v.t.

бялі́ць, выбе́льваць

2.

v.i.

бяле́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

мел м. Kréide f -, -n;

бялі́ць мелам mit Kréide färben [ánmalen], kréiden vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ábbleichen*

1. vt бялі́ць

2. vi (s) блядне́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áusbleichen

1.* vi (s) выцвіта́ць

2. vt бялі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kálken vt

1) бялі́ць ва́пнай

2) вапнава́ць (глебу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tünchen vt

1) фарбава́ць, бялі́ць

2) спарт. размяча́ць (поле, пляцоўку)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

whitewash

[ˈhwaɪtwɑ:ʃ]

1.

n.

1) бялі́ла n.

2) апра́ўдваньне; выбе́льваньне n.

2.

v.t.

1) бялі́ць

2) выбе́льваць; апра́ўдваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)