апане́нт м. Opponént m -en, -en;

апане́нт пры абаро́не дысерта́цыі Prüfer beim mündlichen Exámen zur Promotíonsschrift [Dóktorarbeit]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Opponént m -en, -en апане́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gégner m -s, -

1) праці́ўнік; во́раг

2) апане́нт

3) спарт. праці́ўнік, сапе́рнік;

den ~ bínden* блакі́раваць праці́ўніка;

den ~ rémpeln штурха́ць сапе́рніка;

den ~ úmgehen* абысці́ [абве́сці] праці́ўніка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)