адшы́ць:

адшы́ць каго-н. разм. j-m kurz ábfertigen; j-m die kálte Schúlter zéigen (пазбавіцца каго-н.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ábfertigen vt

1) адпраўля́ць, адсыла́ць;

éinen Zug ~ адпраўля́ць цягні́к [по́езд]

2) абслуго́ўваць (наведвальнікаў, кліентаў)

3) адшы́ць (каго-н.)

4) афармля́ць (дакументы); закрыва́ць (справу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábblitzen vi (s);

j-n ~ lássen* фам. даць адпо́р каму́-н. адшы́ць каго́-н.;

er ist (mit séinem Gesúch) ábgeblitzt яму́ адмо́вілі (у яго́ про́сьбе)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

géigen vt, vi ігра́ць на скры́пцы;

◊

j-m gründlich die Wáhrheit ~ вы́казаць каму́-н. усю́ пра́ўду;

j-n nach Háuse ~ адшы́ць каго́-н.;

ich wérde dir éinen ánderen Tanz ~! ты ў мяне́ паска́чаш!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schúlter f -, -n плячо́;

◊

etw. auf die léichte ~ néhmen* легкава́жна ста́віцца да чаго́-н.;

j-m die kálte ~ zéigen адшы́ць каго́-н., ста́віцца хо́ладна да каго́-н.;

auf béiden [zwei] ~n trágen* двуру́шнічаць;

mit den ~n zúcken паціска́ць пляча́мі;

~ an ~ плячо́ ў плячо́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)