адчапі́цца

1. (аддзяліцца) sich ábkoppeln, sich lóshaken, sich lösen;

2. разм. (пакінуць у спакоі) in Rúhe [Fríeden] lássen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

lay off

а) зво́льніць з пра́цы

б) абазна́чыць (ме́жы)

в) адчапі́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lóswerden* аддз. vt (s) пазбы́цца, пазба́віцца, адчапі́цца, адвяза́цца (ад каго-н., ад чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

glímpflich

1. a пабла́жлівы, нястро́гі, мя́ккі, лаго́дны

2. adv пабла́жліва, мя́кка;

◊

~ davónkommen* лёгка адчапі́цца [адкруці́цца]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábschütteln vt

1) стрэ́сваць

2) скіда́ць (ярмо);

j-n von sich (D) ~ адчапі́цца, адвяза́цца ад каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wégkommen* vi (s) разм. адыхо́дзіць, сыхо́дзіць, ад’язджа́ць, з’язджа́ць

2) (j-m) прапада́ць (у каго-н. – пра рэчы)

3) адчапі́цца, адкруці́цца, адкара́скацца, адвяза́цца;

gut dabéi ~ лёгка [уда́ла, шчаслі́ва] адчапі́цца;

er kónnte nicht über íhre Tréulosigkeit ~ ён нія́к не мог праба́чыць ёй здра́ды

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адкруці́цца, адкру́чвацца

1. (адшрубавацца) sich ábdrehen, sich lósdrehen; sich ábschrauben, sich lósschrauben;

2. разм. (адчапіцца, адкараскацца ад чаго-н.) sich (D) etw. vom Hálse scháffen; sich von [vor] etw. (D) drücken

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адхрысці́цца, адхры́шчвацца разм. (адчапіцца ад каго-н., чаго-н., адгаварыцца) sich lóssagen (von D) (ад сказанага г. д); lószukommen súchen, sich sträuben, sich stémmen (gegen A) (ад чаго-н нежаданага)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

збыць

1. (тавар) ábsetzen vt, verkáufen vt, vertréiben* vt (прадаць);

2. разм. (адвязацца, адчапіцца ад чаго-н.) ábschaffen vt, lóswerden аддз. vt;

збыць што-н з рук sich (D) etw. vom Hálse sсháffen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

herúmkommen* vi (s)

1) абхо́дзіць (um A – вакол чаго-н.);

weit und viel ~ мно́га вандрава́ць, мно́га (па)ба́чыць

2) разно́сіцца (пра чуткі)

3):

um etw. (A) nicht ~ не міну́ць, не пазбе́гнуць (чаго-н.);

um etw. (A) ~ адчапі́цца, [адкруці́цца, адкара́скацца] ад чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)